The accidental escort experience

The accidental escort experience

Onderstaande heb ik geschreven eind maart 2015 en in november 2015… nu ik deze site opnieuw ga gebruiken wil ik toch graag het einde van de reis in Zuid Oost Azië met jullie delen. Het is nogal een verhaal…


Het woord is gevonden: een eervolle vermelding voor Sibe en de credits gaan naar Marielle en Joost.

Een busje kwam mij ophalen uit Krabi, om naar Ko Lanta te rijden. Dit keer waren ze 20 minuten te vroeg, maar gelukkig had ik al een ontbijt achter de kiezen en was ik klaar om te gaan. Het mooie aan deze minibus dienst was dat ze je afzetten bij de plek waar je wilde op het eiland. En ook anders afzetten, want waar wij buitenlanders 300 bath betaalden, hoefden de locals slechts 90 bath af te tikken. Na enige research had ik besloten om naar Klong Nin beach te gaan, waar je direct aan het strand hutjes had en het goed te betalen was. De eerste strandhut waar ik echter binnenstapte was dat niet en ik werd verder verwezen. Op de hoek woonde en Fransman met zijn Thaise vrouw, en zij hadden wel goedkope kamers , helaas niet die avond. Zij verwezen me weer door naar hun achterbuurvrouw genaamd Mama. Toen ik haar zag wist ik precies waarom. Een brede lach omlijst met enkele haren, een paars huispak om haar omvangrijke lichaam heen en een haarband met oortjes. Ze vertelde me dat zij alleen nog maar een grote kamer had voor die avond, en halveerde ter plekke de prijs toen ik vertelde dat ik weinig geld te besteden had. De nachten erna had ze nog wel een bamboe hutje voor me, een klein geval op palen met een matrasje erin. Ook nodigde ze me uit om met haar mee te gaan morgen met een tour. Ik zei ja op alles.

De tour was wederom een four islands tour (vier andere islands), maar ditmaal met een lokaal gecharterde boot en haarzelf en wat vriendinnen en een andere gast. Ik was blij dat ik niet alleen met de Thaise dames zat, maar ik bleek vrij weinig te hebben aan de Finse jongen. Hij was een professioneel danser en ik hoop dat hij zich daarmee erg goed kan uitdrukken, want verbaal was hij een saaie drol. Hoe anders waren de vriendinnen. Ze kletsten de oren van de kop, maakten constant grapjes en legden veel uit over de omgeving. Onze eerste stop was een snorkelplek, met prachtige vissen bij een stijle klif. Daarna sloten we aan in de rij om een geheime grot in te zwemmen, een riviertje te volgens en uit te komen bij een door rotswanden ingesloten lagune. Vroeger een piratenhol, nu een prachtige plek vol natuur. De derde stop was op het eiland Ko Ngai, waar veel resorts zitten, en met een goede reden. Deze atol heeft een parelwit strand, wat zich erg oppervlakkig uitstrekt en eindigd in een steile klif vol koraal. Ik heb daar een uurtje alleen rondgedobberd en zeeegels, clownsvissen, zebravissen en baracudas gezien. En nog veel meer soorten zeebewoners waarvan ik geen flauw idee heb hoe ze heten. Aangezien de Thai liever niet verkleuren had ik het voorste zonnedekje voor mij alleen.  Lang uitgestrekt ben ik deze middag verkleurd tot een kreeft. Het soort rood  wat langzaam bijkleurt tot bruin maar ik kon me de volgende twee dagen niet in de zon wagen.

Dat maakte de dag erna daarom ook best wel saai. Met lange mouwen aan heb ik per scooter het eiland verkend en daarna heb ik me aangesloten bij een gratis yogaklasje bij zonsdondergang op het strand. Een Zuid-Afrikaan met een perfect lichaam en een tikkeltje idiote geest gaf ons les. Hij leerde ons onszelf elke dag te knuffelen en te vertellen dat we van onszelf houden, hij leerde ons onszelf een schouderklopje te geven en zwamde nog wat over chakra’s en aura’s. Zijn boodschap was mooi, maar ik kon het niet laten af en toe even weg te dromen bij de zon die langzaam de zee in zakte. Bij een perfect zonnegroet verdween hij en maakte plaats voor een rits aan groene lichten. Iemand dacht dat het een tsunamiwaarschuwingssysteem was, maar nee het bleken inkvisvissersboten (mooie woorden voor galgje).

Na het zonneparadijs werd ik wederom per minubus opgehaald om naar Trang te gaan. Hier vertrok mijn vlucht de voglende dag richting Bangkok. Helaas zette de chauffeur ons af bij het busstation, ver buiten de stad. Een lokale bus verder kwam ik aan in de enige straat waar een paar verdwaalde toeristen rondliepen. Trang krijgt er meestal niet zoveel en dat was te zien ook. Of eigenlijk beter gezegd, ik werd erg gezien en aangestaard. In mjin hostel zal ook een Griek en hij vroeg me waar ik vandaan kwam. Ik antwoordde met een wedervraag; Waar denk jij dat ik vandaag kom? Hij wees naar de twee vlechten die ik toevallig inhad en vergelijk ze met de meisjes op de melkpakken die ze in Griekenland hebben en zei; Nederland. Misschien heeft hij me horen praten… en anders lijk ik dus op een Nederlands melkmeisje…

Die avond begaf ik me op de locale avondmarkt, een verzameling kraampjes met tweedehandskleding. Toen ik net zat voor een laagje nagellak met glitters kwam er een vrouw naast me zitten. Ze begon een verhaal over haar beroep als lerares en dat ze morgen buitenlandse leraren tekort kwam. Ik antwoordde dat ik haar graag had geholpen maar dat mijn vlucht om 11 uur ‘s ochtends ging. Dat was niet erg, want het ging om het eerste uur, tussen 8 en 9. Als ik haar de volgende ochtend om half acht trof zou ze me ontbijt geven, meenemen naar de school en na een uurtje terugbrengen. Ik snapte niet goed waarom, en hoe en wat maar stemde in. Alles voor het avontuur. De volgende ochtend zat ze inderdaad op me te wachten met een Oostenrijks meisje. Op school aangekomen bleek dat ik er vooral voor de show was. Het schoolhoofd kwam namelijk kijken, en de andere leraren zouden pas in de loop van de ochtend arriveren. Ze had dus een blonde kop nodig om haar te overtuigen van de kwaliteit van haar lessen. Desondanks werden we wel degelijk aan het werk gezet. Het eerste uur was zingen en dansen, en we werden voor de groep giechelende twaalfjarigen gezet om het voor te doen en zingen. We werden vooral hard uitgelachen toen we een Thaise dans (iets met je handen en vingers) probeerden, maar het was erg leuk om te doen.

Ik wil ook nog graag even mijn verwondering met jullie delen over de Thaise schrijfwijze. Omdat zij hun eigen alfabet hebben gaat het natuurlijk wel eens mis met vertalen. Ik vind het dan wel knap dat er op dezelfde menukaart een Lemun Tea, Leman Ice Tea en Lamon Red Tee staat. Nog frappanter zijn de schrijffouten; Fried Fuck, French Fried en Ko Pee Pee. (Spreek die laatste maar eens hardop uit in het Engels). Ook hebben ze de neighing om de laatste letter te vergeten, deze spreken ze immers ook vaak niet uit. Zo is er dan een officiele Por of Ko Lanta en kwam ik vandaag een bloemist tegen die zichzelf Floris noemde.

Daarnaast hebben de Thai echt hele rare gewoontes, waar ik nog steeds niet aan gewend ben. Zo smakken ze, eten ze met hun mond open en slurpen ze er op los. Dat is beleefd, maar ik kan mijn walging nog steeds niet onderdrukken. Ook doen ze niet aan wcpapier, maar gebruiken ze een soort douche. De enkele keer dat je je wc-papier vergeet krijg je dus natte billen. Wat zij daar vervolgens aan doen is met nog niet duidelijk. Ook mag je je papier niet in de pot gooien, iets wat ook meer een reflex is dan je misschien nu vermoedt. Nog vervelender is het wanneer er helemaal geen wc-pot is en je het moet doen met een sqatgat. Gehurkt weet ik nooit waar ik mijn broek moet laten, hoe ik mijn balans moet houden en hoe je in vredesnaam zorgt dat je niet alles over je voeten spettert… Nog zo iets is haar. Op het lichaam van vrouwen dan te verstaan. Ik heb mijn moeder nog steeds niet vergeven dat ze me ooit vertelde als beginnende puber dat wat okselhaar niet erg was, sorry mam dat is het wel. Hier lopen ze er vrolijk mee rond, evenals baard en snorharen en een paar lange verdwaalde haren op hun anders zo gladde benen. Alhoewel je als backpacker echt niet altijd met gladde benen hoeft rond te lopen, is een scheermesje toch echt wel een must. En verder spugen ze ook op straat, met veel geluid en geweld. Ik kan nog wel even doorgaan… er is hier zoveel normaal waar wij misselijk van worden…

Na Trang vloog ik op Bangkok. Het was wederom een hel om een betaalbaar hostel te vinden, en na ruim anderhalf uur met een zware backpack rond te hebben gelopen kon ik neerploffen in een gedeelde kamer voor een tientje per nacht. Mijn kamergenoten waren twee meisjes uit New Zealand en Mongolie.

Ik besloot mijn laatste dagen te slijten met veel shoppen, vertoeven in de luxueuze shopping malls en bioscopen. Zo heb ik onder andere de film Cinderella gezien (niet aan te raden) en heb ik de illustere MBK-mall uitgespeeld. En sushi geten. En een avondjurk gekocht.

Mijn laatste avond wist ik niet goed wat te doen maar mijn roommate Kate (uit Mongolie) stelde voor om de stad in te gaan en wat te eten en een drankje te doen. Aangezien mijn uitgaansleven nogal braaf was geweest en ik geen beter plan had besloot ik in te stemmen. Kate had nog wel wat vrienden waarmee we konden afspreken en belde hen op om de locatie te bepalen. We doften ons op en ik trok mijn nieuwe rode avondjurk aan want what the hell. Nadat we in de taxi klommen en wij richting Arab street reden belden ze nogmaals om in de McDonalds af te spreken. Kate was ineens vrij pissig en had geen zin meer om af te spreken. Of eigenlijk wilde ze niet komen opdagen.

Terwijl wij op straat ronddwaalden staarde een oude man naar mij. Kate liep op hem af en zei “Help us please”. Ze legde uit dat wij zouden afspreken met wat vrienden en dat ze naar de Mac wilden en dat wij dat niet wilden. De man vroeg ons wat we wilden; eten en wat drinken. Hij wist wel een restaurant en nam ons mee naar een plek verderop in de straat. Ik sputterde nog wat tegen over het feit dat ik bijna geen geld meer had maar Kate vertelde me dat hij ging betalen. Dat was het moment waarop ik begon te snappen hoe dingen werkte in Bankgok.

Ik besloot er in mee te gaan. Omdat ik geen beter alternatief had en honger had en hij ons een goed restaurant aanbood. Omdat ik nieuwsgierig was naar zowel deze man als mijn roommate, als een soort undercover reporter. Wie gaat er nou vragen om en betalen voor het eten van twee random meisjes?

We kwamen bij een Indier waar de oude man zichzelf beter voorstelde. Hij was Ali, jaar of 60, hoge pief uit Dubai, met een CEO titel op zakenreis. Hij was getrouwd, maar was wel in voor een girlfriend. Hij begon steeds dichterbij te zitten en het was vrij obvious dat hij met een girlfriend op mij doelde. Kate wist dit en moedigde hem alleen maar aan met “take a picture of you two?”. Ik probeerde vooral het gevoel dat ik compleet verkeerd bezig was weg te drukken, evenals voorzichtig (maar toch vrij opzichtig) de handen van die man van mijn stoelleuning te duwen. We kregen alles wat ons hartje begeerde behalve alcohol. Hij was immers wel moslim.

Dit klopte echt van geen kanten. Ik ben niet het meisje dat zichzelf verkoopt, al is het maar een onschuldig gezelschap in ruil voor wat eten. De neiging om weg te lopen was sterk, maar de neiging om te blijven nog sterker. Wat zou deze vent eigenlijk voor ons over hebben? Wat wil hij van ons en hoe wil hij dat in godsnaam voor elkaar krijgen? Hij was 60, niet erg groot en ik wist zeker dat ik hem lachend omver kon duwen. En waarom wist Kate zo goed hoe dit werkte en leek zij het doodnormaal te vinden? Het leek me tijd om Thijs te vertellen waar ik mee bezig was. Hij antwoorde alleen “pas goed op jezelf” en ik wist allang dat ik dat zou doen.

Hij nam ons mee naar een club een stukje verderop waar hij een bizar hoge entreeprijs voor ons drieen betaalde. Daar kregen we toch wel cocktails, popcorn en zaten we een beetje awkward aan een statafeltje. Kate werd steeds brutaler en haalde shotjes en cocktails zonder ook maar te knipperen. Ali schoof weer eens dichterbij en legde zijn hand op mijn bovenbeen. Gelukkig had in een jurk aan op vloerlengte die, al was de stof dun, een barriere vormde tussen mijn huid en zijn harige goudgeringde hand. Ik schoof weer een stukje op, of stond op om naar de wc te gaan of verzon een ander excuus om telkens een stukje op te schuiven. Je zou kunnen zeggen dat mijn lichaamstaal hem overduidelijk maakte dat ik nee zei. Dat het niet ging gebeuren en dat ik braaf naast hem wilde zitten maar dat daar mijn grens lag.

Mannen zijn niet goed in hints oppikken, maar nog beter zijn ze in ze negeren. Alsof zijn geld de macht had om mij te laten zwichten. Alsof als hij het maar vaak genoeg probeerde ik wel zou instemmen. Wellicht dat de weerstand van een ander meisje nu zou breken, en ze de afschuw van zich zou zetten. Maar ik voelde vooral mijn eigen macht, de macht om het spel te spelen en te winnen, ik ging niet opgeven. Ik stond op en liep naar buiten om naar huis te gaan. Kate probeerde me over te halen om te blijven en Ali probeerde mij over te halen mee te gaan naar zijn hotel. Naar de lobby voor een drankje. Ik kon de rillingen niet langer onderdrukken, ik kon niet langer spelen dat ik dit normaal vond en ik ging niet mee. Ik ging alleen naar huis met een hele hoop vragen in mijn hoofd.

De volgende ochtend om 10 uur ‘s ochtends kwam Kate binnen en plofte in haar bed. Ik besloot haar aan een vragenvuur te onderwerpen, ik moest er achterkomen waarom zij dit kon. Ze bleek al drie jaar illegaal in Thailand te zijn. Ze betaalde de huur van het hostel door geld wat mannen haar gaven. Zij zei dat er geen seks aan te pas kwam, maar ik geloof haar niet. Ze was de afgelopen avond nog meegegaan met een taxichauffeur naar huis en had meer dan 50 euro gekregen van hem, zogenaamd om naar huis te kunnen komen. Voor 50 euro kom je een heel eind in Bangkok, waarschijnlijk zelfs naar Mongolie.

Ook bleek ze twee kinderen te hebben, gekregen in haar tienerjaren, die haar moeder thuis opvoedde. Ze had ze al ruim een jaar niet meer gezien. Ze kon niet naar ze toe, elke poging om nu het land te verlaten zou resulteren in een opsluiting door in immigratiedienst. Ik kon me wel voorstellen dat ze geen zin had om in een Thaise gevangenis te verdwijnen. Verder had ze actrice, comediene en zangeres op haar naam staan. Dat laatste vrij succesvol want ze was in haar tienerjaren een popster in eigen land. Ik stel een soort Robin Glitter voor me (How I met your mother), met een repertoire waar ze liever niet aan herinnert wordt en een levenstijl waar ze nog steeds aan probeert te hangen. Ook bleek ze een paar jaar in Singapore bij een vriend te hebben gewoond, idem in Bangkok en leefde ze van rijke sugerdaddy naar rijke sugardaddy.

Het kwam haar waarschijnlijk goed uit dat ze gisteravond zelf niets hoefde te doen en wel op dr wenken bediend werd. Dat zij het idee had dat ze mij kon gebruiken, en het idee had dat hij mij kon gebruiken. Maar eigenlijk gebruikte ik hen allemaal; voor een enorm goed verhaal. Ik het het gedoopt “hoe ik ongemerkt bijna een escort werd” en het doet het goed. Het heeft me ook wederom laten zien dat ik blij ben om naar Nederland te gaan.

En ik ben weer thuis en ik weet niet of zij dat ooit echt kan zeggen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *